Over
Door: Rob
20 Januari 2008 | Nepal, Kathmandu
Het zit erop. 't Is gebeurd. Het is over. Ik vlieg maandagochtend weer naar Amsterdam. Met een goed boek en mixed feelings. Ik heb zin om Julia, mijn familie en mijn vrienden weer te zien. Het comfort van een schoon bed. En een warme douche, da's ook wel weer eens leuk. Stukjes tikken om m'n eigen laptop. Lekker. Maar toch. More...
De afgelopen maanden heb ik me over weinig dingen druk hoeven maken. Mijn leventje was zo onbezorgd. Zag er grof gezegd ongeveer zo uit: Als ik wakker werd was het zaak een ontbijt te scoren. Overdag niet in de olifantenstront stappen. En 's avonds het kampvuur brandend houden. En dat is straks natuurlijk allemaal weer over. Ik moet weer aan het werk.
W.E.R.K.
E
R
K
WeRk
Hoe ik het woordje werk ook opschrijf, het wordt er voor mij niet leuker op. Ik kijk er nog steeds niet naar uit.
Nepal heeft me veel gebracht. Veel meer dan ik had gehoopt. Niet alleen nieuwe vrienden, geweldige ervaringen en onuitwisbare indrukken. Maar vooral meer ruimte in mijn hoofd. En door die ruimte waait er weer een frisse wind door mijn kop. En ik zie dingen helderder. Weet wat me te doen staat. Er moeten dingen veranderen en dat is ook precies wat er de komende maanden gaat gebeuren.
Vanochtend werd ik wakker en bedacht dat het de één na laatste keer was dat ik wakker werd van gerochel van een nepalees. En gek genoeg stemde me dat niet vrolijk.
Ik verlaat morgen het land dat mij heeft gegrepen en nooit meer heeft losgelaten. Nepal is een grote liefde geworden. Met waterige ogen zeg ik: Nepal, je zit voor altijd in mijn hart. Ik zal je vreselijk missen.
Leuk dat jullie de afgelopen maanden hebben meegelezen. Dit was mijn laatste stukje op deze site. Vanaf nu schrijf ik weer vrolijk op http://www.viva.nl/category/digidagboekrob/
De afgelopen maanden heb ik me over weinig dingen druk hoeven maken. Mijn leventje was zo onbezorgd. Zag er grof gezegd ongeveer zo uit: Als ik wakker werd was het zaak een ontbijt te scoren. Overdag niet in de olifantenstront stappen. En 's avonds het kampvuur brandend houden. En dat is straks natuurlijk allemaal weer over. Ik moet weer aan het werk.
W.E.R.K.
E
R
K
WeRk
Hoe ik het woordje werk ook opschrijf, het wordt er voor mij niet leuker op. Ik kijk er nog steeds niet naar uit.
Nepal heeft me veel gebracht. Veel meer dan ik had gehoopt. Niet alleen nieuwe vrienden, geweldige ervaringen en onuitwisbare indrukken. Maar vooral meer ruimte in mijn hoofd. En door die ruimte waait er weer een frisse wind door mijn kop. En ik zie dingen helderder. Weet wat me te doen staat. Er moeten dingen veranderen en dat is ook precies wat er de komende maanden gaat gebeuren.
Vanochtend werd ik wakker en bedacht dat het de één na laatste keer was dat ik wakker werd van gerochel van een nepalees. En gek genoeg stemde me dat niet vrolijk.
Ik verlaat morgen het land dat mij heeft gegrepen en nooit meer heeft losgelaten. Nepal is een grote liefde geworden. Met waterige ogen zeg ik: Nepal, je zit voor altijd in mijn hart. Ik zal je vreselijk missen.
Leuk dat jullie de afgelopen maanden hebben meegelezen. Dit was mijn laatste stukje op deze site. Vanaf nu schrijf ik weer vrolijk op http://www.viva.nl/category/digidagboekrob/
-
20 Januari 2008 - 18:22
Margriet:
welkom thuis morgen, en heel veel succes met de veranderingen die komen, laat het maar lekker over je komen. Dikke smok uut Grunning! -
20 Januari 2008 - 18:34
Maayke, Leon En Sam:
Hee Robbie,
Goed om te lezen dat je het zo naar je zin hebt gehad! Wij gaan er hier weer alles aan doen om het je in Nederland weer naar je zin te maken! We zien je snel en een hele goede reis!
-
21 Januari 2008 - 14:20
Milada:
Nou heb je het toch nog een halve dag weten te rekken. Tot morgen!
Arghhhh!!!!!!
-
21 Januari 2008 - 15:37
Leonie:
Haha, Rob, veel plezier weer bij je collega's van REAAL! ;-)
Ik zou zeggen: stort je lekker op je schrijven, doe waar je goed in bent en wat je leuk vindt i.p.v. blijven hangen in het veilige REAAL 'web'...
Groetjes en succes! -
21 Januari 2008 - 18:39
Herna:
Nee het zal zeker niet meevallen in Europa. De eerste weken gaat het nog wel,veel te vertellen,mensen weer zien. Daarna als iedereen het verhaal zo'n beetje kent:back to normal. Maar jij hebt die herinneringen nog in je hooofd,gaan ook nooit meer weg.
Ik zal je viva blog blijven lezen,want je schrijft erg goed. (ik val in herhaling).
Mocht je weer een keer in Barcelona zijn, ik woon daar vlak bij en wil ALTIJD over Nepal praten.
Groet Herna -
30 Januari 2008 - 11:34
Jos Pensionados:
Ha die Rob,
wat vervelend om weer iedere dag naar je werk te gaan.
Dat hoeft voor mij al een poosje niet meer. Probeer het zonder mij ;-) al zal dat niet meevallen.
De afgelopen periode heb ik met plezier jouw stukjes gelezen.
Misschien tot ziens en anders ..... werk ze -
11 Februari 2008 - 15:48
Edo:
Ben net terug van een maand Brazilie dus weet hoe je je voelde toen je thuis kwam.Het jachtige westerse bestaan weer in. Ruk! -
11 April 2008 - 12:26
Herna:
En bovendien, ben ik getrouwd met een geile Spanjaard. We eten elke avond tapas bij de dal Bhaat. Beetje Sangria en Raksi en je hebt mij plat hoor. Hoewel ik soms ook weleens rond wordt genoemd. :)))))
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
