Naar de Himalaya's
Door: Rob
13 December 2007 | Nepal, Pokhara
De bus die me van Sauraha naar Pokhara gaat brengen, is nagenoeg leeg. Achter me zit een engelsman van rond de vijftig. Hij wiebelt onrustig heen en weer. Voortdurend stoot hij tegen mijn stoel. Voor mij is het goede oefening in zelfbeheersing. Ik zit op de voorste stoelenrij. Toen hij vlak voor vertrek de bus instapte zuchte hij diep. “I want to sit in front row”, hoorde ik hem tegen de chauffeur sissen. Drie keer achter elkaar. Na de derde keer kon ik me tenauwernood inhouden. Ik slikte de woorden Het is verdomme geen schoolreisje, smoel houden en zitten, nog net in.
Het afscheid van de kinderen in het kindertehuis was okee. Geen dramatische taferelen.
Bipin leek zich nogal druk te maken over het vertrek van z’n hollandse speelkameraad.
“Wanneer vertrek je naar Pokhara?”
“Overmorgen”
“Waarom kom je morgen dan niet naar ons toe?”
“Omdat ik nog even wil relaxen en mijn spullen wil inpakken”
“Waarom?”
“Daarom”
“Beloof je dat als je klaar bent met relaxen en inpakken, dat je bij ons langs komt?”
“Tuurlijk!”
De bus nadert Pokhara. Donkere wolken pakken zich samen boven de stad. Als we Pokhara inrijden, vallen de eerste regendruppels. Als ik uit de bus stap, hoost het als gek. Alles is zeiknat, het is koud en ik weet absoluut niet waar ik ben. De stad maakt een verlaten indruk. Het lijkt wel een spookstad.
Ik stap in een taxi (wederom een lego-formaatje) en laat me naar Garki Guesthouse brengen. Zonder ook maar te proberen om af te dingen, boek ik een kamer. Drijfnat donder ik mijn rugzak in een hoek. Ik laat me op het bed vallen en denk: Was ik maar bij Durba thuis gebleven. Lekker warm, zekerheid, kampvuurtje in de avond.
Ik merk dat ik nerveus en chagrijnig ben. Omdat alles weer nieuw is. En ik niet weet wat ik moet verwachten. Morgenochtend boek ik zo snel mogelijk een trekking. Weg hier.
Het afscheid van de kinderen in het kindertehuis was okee. Geen dramatische taferelen.
Bipin leek zich nogal druk te maken over het vertrek van z’n hollandse speelkameraad.
“Wanneer vertrek je naar Pokhara?”
“Overmorgen”
“Waarom kom je morgen dan niet naar ons toe?”
“Omdat ik nog even wil relaxen en mijn spullen wil inpakken”
“Waarom?”
“Daarom”
“Beloof je dat als je klaar bent met relaxen en inpakken, dat je bij ons langs komt?”
“Tuurlijk!”
De bus nadert Pokhara. Donkere wolken pakken zich samen boven de stad. Als we Pokhara inrijden, vallen de eerste regendruppels. Als ik uit de bus stap, hoost het als gek. Alles is zeiknat, het is koud en ik weet absoluut niet waar ik ben. De stad maakt een verlaten indruk. Het lijkt wel een spookstad.
Ik stap in een taxi (wederom een lego-formaatje) en laat me naar Garki Guesthouse brengen. Zonder ook maar te proberen om af te dingen, boek ik een kamer. Drijfnat donder ik mijn rugzak in een hoek. Ik laat me op het bed vallen en denk: Was ik maar bij Durba thuis gebleven. Lekker warm, zekerheid, kampvuurtje in de avond.
Ik merk dat ik nerveus en chagrijnig ben. Omdat alles weer nieuw is. En ik niet weet wat ik moet verwachten. Morgenochtend boek ik zo snel mogelijk een trekking. Weg hier.
-
13 December 2007 - 19:03
Herna:
Niet zo leuk als het regent. Morgen ziet het weer anders uit. Ga maar een borrel drinken bij Amsterdam (nee, geen nederlanders)komen meestal leuke mensen. -
14 December 2007 - 21:15
AndreW:
kop op jongen, na regen komt er vast wel ander weer.
btw, mooie stories robbie !
namaste -
15 December 2007 - 19:03
Ronaldo:
He Robinho, we hebben het vandaag goed gedaan 3-0 gewonnen ik 2 en frankie 1tje, kortom 3 punten in het zakje. Ik hoop dat je die bergen goed heb verteerd, want dan kunnen we er nog een goed seizoen van maken ;-) zeker als onze goaltjes dief weer terug is..... he
groetjes
Ronaldo -
16 December 2007 - 17:32
Milada:
Ondertussen in Nederland...
De politie heeft zondagmorgen vroeg een 30-jarige inwoner van Alkmaar van de snelweg A2 tussen Beesd en Culemborg gehaald. De man was vastbesloten via de snelweg naar huis te lopen.
Aangezien de wandelaar volgens de politie flink had gedronken had, is hij ter ontnuchtering opgesloten in een politiecel.
Verder is het heeeel koud en is heel Nederland kerstverlicht. Heel gezellig maar wel een beetje jammer dat jij er niet bent.
X
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
