Waterval 3
Door: Rob
02 December 2007 | Nepal, Kathmandu
Mijn linkervoet glijdt weg, stenen en keien stuiteren de diepte in. Gelukkig staan er hier en daar wat struiken naast het pad. Hierdoor krijg ik grip en kan ik mijn evenwicht houden. Janske helpt me overeind en Sangej komt glimlachend toegesneld. Op dat moment vraag ik me af wanneer hij eigenlijk niet glimlacht.
We lopen door. Amper bekomen van mijn bijna-doodsmak, hoor ik opgewonden geluiden vanuit de voorhoede. Marie en Caroline staan achter elkaar en schudden hun hoofd. “No way, Sangej”, zeggen ze in koor. Als ik over hun schouders kijk, zie ik vijf meter verder een pad. Tussen ons en dat pad zie echter niets. Alleen een glibberig wand van vijfenveertig graden. Aan de andere kant staat Sangej - hoe kan het ook anders - ons glimlachend aan te kijken. Om aan te tonen dat het echt geen ènkel probleem is, stapt hij op miniscule uitsteeksels terug naar de plek waar wij staan te wachten. Hij trekt een universeel gezicht die de woorden zie je nou wel, het stelt niets voor uitspreken. Ik hoop dat de meiden er geen zin meer in hebben en terug willen keren. Dat scheelt mij een hoop gedoe.
Caroline haalt diep adem en begint met behulp van Sangej aan de overtocht. Fuck, nu moet ik ook. Met veel paniekerig geluiden en gilletjes bereikt Caroline levend de overkant. Ook Marie redt het.
Dan ga ik. Ik zet mijn voet op modderige treedjes, mijn schoen glijdt weg, maar houdt op vier centimeter grip. Dan verplaats ik mijn andere voet. Elke keer als ik mijn gewicht op mijn standbeen met vier centimeter grip verplaats, glij ik een stukje verder weg. Op advies van Sangej, grijp ik een uitstekende tak en trek me onbeholpen naar de veiligheid.
Zenuwwachtig lacherig staan we tien minuten later aan de overkant. Durba’s woorden het stelt niets voor, klinken na in mijn hoofd. Die krijg ik nog wel.
Na een uurtje passeren we een waterval, en oke, het is het waard. Als we uiteindelijk na een fantastische dag terugkeren bij Sapana Village, heeft Durba een verassing voor me. Omdat ik wat schrijfklusjes voor zijn projecten doe, biedt hij me voor een vriendenprijs een kamer in het luxe resort aan. Ik neem het aanbod aan en ben maar niet meer over dat paadje begonnen.
We lopen door. Amper bekomen van mijn bijna-doodsmak, hoor ik opgewonden geluiden vanuit de voorhoede. Marie en Caroline staan achter elkaar en schudden hun hoofd. “No way, Sangej”, zeggen ze in koor. Als ik over hun schouders kijk, zie ik vijf meter verder een pad. Tussen ons en dat pad zie echter niets. Alleen een glibberig wand van vijfenveertig graden. Aan de andere kant staat Sangej - hoe kan het ook anders - ons glimlachend aan te kijken. Om aan te tonen dat het echt geen ènkel probleem is, stapt hij op miniscule uitsteeksels terug naar de plek waar wij staan te wachten. Hij trekt een universeel gezicht die de woorden zie je nou wel, het stelt niets voor uitspreken. Ik hoop dat de meiden er geen zin meer in hebben en terug willen keren. Dat scheelt mij een hoop gedoe.
Caroline haalt diep adem en begint met behulp van Sangej aan de overtocht. Fuck, nu moet ik ook. Met veel paniekerig geluiden en gilletjes bereikt Caroline levend de overkant. Ook Marie redt het.
Dan ga ik. Ik zet mijn voet op modderige treedjes, mijn schoen glijdt weg, maar houdt op vier centimeter grip. Dan verplaats ik mijn andere voet. Elke keer als ik mijn gewicht op mijn standbeen met vier centimeter grip verplaats, glij ik een stukje verder weg. Op advies van Sangej, grijp ik een uitstekende tak en trek me onbeholpen naar de veiligheid.
Zenuwwachtig lacherig staan we tien minuten later aan de overkant. Durba’s woorden het stelt niets voor, klinken na in mijn hoofd. Die krijg ik nog wel.
Na een uurtje passeren we een waterval, en oke, het is het waard. Als we uiteindelijk na een fantastische dag terugkeren bij Sapana Village, heeft Durba een verassing voor me. Omdat ik wat schrijfklusjes voor zijn projecten doe, biedt hij me voor een vriendenprijs een kamer in het luxe resort aan. Ik neem het aanbod aan en ben maar niet meer over dat paadje begonnen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
