Savana Village linksaf
Door: Rob
21 November 2007 | Nepal, Sauraha
week 47 | 19.11.07 | 06:48 | Digidagboek Rob | Door RobW
Sapana Village linksaf
Sapana Village 500 mtr, staat er op het bord te lezen. Daaronder staat een grote pijl naar links te wijzen. Rammelend stuur ik mijn te kleine fiets over het stoffige weggetje. Ik zie het resort al liggen. Met als decor de bergtoppen van de Himalaya’s.
Ik word door Durba hartelijk ontvangen. We lopen naar een terras in het midden van de enorme tuin (zeg maar gerust: park). We nemen plaats aan een grote houten tafel en ik geef de overige tafelgenoten een hand. Twee oerhollands vrouwen stellen zich voor als Janske en Celia. Twee ontwerpsters die in Nepal aan een project werken. Celia blijkt daarnaast de vriendin van Durba te zijn.
Het eten is heerlijk en het is oergezellig. De Nepalese rum vloeit rijkelijk en de sfeer wordt er niet minder op. Andere mensen schuiven bij ons aan en er wordt gelachen (zeker wanneer er ineens een Gecko-salamander vanaf het plafond precies in het bierglas van een Amerikaan dondert; mij kun je ópvegen).
Ook de projecten van Janske en Celia komen ter sprake. Ze zijn volledig op de hoogte van mijn zoektocht naar meer werk. (Het is hier ècht een dorp.) We praten over het project en mijn evenuele rol hierin. Nadat de rook van ons vruchtbare gesprek is opgetrokken, heb ik drie schrijfopdrachten op zak.
Als ik laat in de avond terug naar mijn hostel fiets, voel ik me blij. En verbaas ik me nog maar eens over het enorme alleskomtvanzelfopz’npootjesterecht-gehalte van mijn Nepal avontuur.
Sapana Village linksaf
Sapana Village 500 mtr, staat er op het bord te lezen. Daaronder staat een grote pijl naar links te wijzen. Rammelend stuur ik mijn te kleine fiets over het stoffige weggetje. Ik zie het resort al liggen. Met als decor de bergtoppen van de Himalaya’s.
Ik word door Durba hartelijk ontvangen. We lopen naar een terras in het midden van de enorme tuin (zeg maar gerust: park). We nemen plaats aan een grote houten tafel en ik geef de overige tafelgenoten een hand. Twee oerhollands vrouwen stellen zich voor als Janske en Celia. Twee ontwerpsters die in Nepal aan een project werken. Celia blijkt daarnaast de vriendin van Durba te zijn.
Het eten is heerlijk en het is oergezellig. De Nepalese rum vloeit rijkelijk en de sfeer wordt er niet minder op. Andere mensen schuiven bij ons aan en er wordt gelachen (zeker wanneer er ineens een Gecko-salamander vanaf het plafond precies in het bierglas van een Amerikaan dondert; mij kun je ópvegen).
Ook de projecten van Janske en Celia komen ter sprake. Ze zijn volledig op de hoogte van mijn zoektocht naar meer werk. (Het is hier ècht een dorp.) We praten over het project en mijn evenuele rol hierin. Nadat de rook van ons vruchtbare gesprek is opgetrokken, heb ik drie schrijfopdrachten op zak.
Als ik laat in de avond terug naar mijn hostel fiets, voel ik me blij. En verbaas ik me nog maar eens over het enorme alleskomtvanzelfopz’npootjesterecht-gehalte van mijn Nepal avontuur.
-
21 November 2007 - 20:56
Frits:
Goed bezig Waumans!! -
22 November 2007 - 19:49
Rocco:
Het is weer eens wat anders dan aan een zwembad in darwin zitten en bier drinken. Moet geweldig zijn daar, leuk om te lezen dat je het naar je zin hebt en je bent inderdaad goed bezig. -
23 November 2007 - 15:14
Marc Van Aken:
Neem ff een flessie Nepalese rum mee hier voor op de afdeling voor de Vrijdag.. Dan komen we m wel even wat makkelijker door.
grt,
Marc
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
