Arrival
Door: Rob
27 Oktober 2007 | Nepal, Kathmandu
In het vliegtuig schrik ik wakker van mijn buurvrouw. Ze is in slaap gevallen en haar hoofd wiebelt tegen mijn schouder. Ik ga rechtop zitten en kijk uit het raam. Wat ik zie betovert me. De witte toppen van de Himalaya glinsteren in de zon. Nepal ligt aan mijn voeten!
Een uur later is het vliegtuig geland. Na de meest chaotische bagageclaim die ik ooit heb meegemaakt loop ik naar de uitgang. Quasi zelfverzekerd negeer ik tientallen taxichauffeurs die om me heen drommen. Puur op gevoel pik ik er eentje uit. ‘Loop mee’, gebaart hij. Ineens staan er vijf nepalezen om me heen en ik begin me ongemakkelijk te voelen. Je wordt straks helemaal leeggeroofd en met je onderbroek achtergelaten robbie, gaat er door mijn hoofd.
We passeren een gruwelijk klein autootje. Goh wat leuk, denk ik, ze hebben hier ook LEGO. Tot mijn verbijstering gooit een van de kerels de achterklep open dondert mijn rugzak erin. Slik.
Hier moet ik dus in. De taxi was zo groot als mijn toilettas. “Have a seat”, zegt de chauffeur vrolijk. Ja, dat kun je makkelijk zeggen met je 1 meter 21, denk ik. Ik vouw mezelf op de achterbank. Twee mannen stappen in en glunderen van oor tot oor. Intussen zit mijn hoofd tussen mijn knieen geklemd.
De man op de bijrijderstoel draait zich om en beweegt met zijn lippen. Ik haal mijn knieen van mijn oren en zeg ‘excuse me?’. ‘Iz zis jur furst time in Nepal?’. Ja dat is het. De man blijkt regelmatig in Nederland te wonen. In Zoetermeer om precies te zijn. ‘Zoetameahr’, probeer ik in plat haags. ‘Yes, yes!’ knikt hij enthousiast. ‘Next to Den Haag’.
Onderweg zie ik een zwerfhond. De hond kijkt naar iets. Ik draai naar zijn kijkrichting en zie een aap. De hond en de aap kijken elkaar zeker een minuut aan. En ik kijk naar hen. Bizar tafereel.
We arriveren bij mijn hostel.
later meer...
Een uur later is het vliegtuig geland. Na de meest chaotische bagageclaim die ik ooit heb meegemaakt loop ik naar de uitgang. Quasi zelfverzekerd negeer ik tientallen taxichauffeurs die om me heen drommen. Puur op gevoel pik ik er eentje uit. ‘Loop mee’, gebaart hij. Ineens staan er vijf nepalezen om me heen en ik begin me ongemakkelijk te voelen. Je wordt straks helemaal leeggeroofd en met je onderbroek achtergelaten robbie, gaat er door mijn hoofd.
We passeren een gruwelijk klein autootje. Goh wat leuk, denk ik, ze hebben hier ook LEGO. Tot mijn verbijstering gooit een van de kerels de achterklep open dondert mijn rugzak erin. Slik.
Hier moet ik dus in. De taxi was zo groot als mijn toilettas. “Have a seat”, zegt de chauffeur vrolijk. Ja, dat kun je makkelijk zeggen met je 1 meter 21, denk ik. Ik vouw mezelf op de achterbank. Twee mannen stappen in en glunderen van oor tot oor. Intussen zit mijn hoofd tussen mijn knieen geklemd.
De man op de bijrijderstoel draait zich om en beweegt met zijn lippen. Ik haal mijn knieen van mijn oren en zeg ‘excuse me?’. ‘Iz zis jur furst time in Nepal?’. Ja dat is het. De man blijkt regelmatig in Nederland te wonen. In Zoetermeer om precies te zijn. ‘Zoetameahr’, probeer ik in plat haags. ‘Yes, yes!’ knikt hij enthousiast. ‘Next to Den Haag’.
Onderweg zie ik een zwerfhond. De hond kijkt naar iets. Ik draai naar zijn kijkrichting en zie een aap. De hond en de aap kijken elkaar zeker een minuut aan. En ik kijk naar hen. Bizar tafereel.
We arriveren bij mijn hostel.
later meer...
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
